Bir Tiyatro & Bir Kitap

İkinciKat Karaköy'e koşarak gitmemizin en önemli nedeni elbetteki harika oyunları. Ama bizi müthiş motive eden bir unsur da tiyatroya metroyla gidebilmek ve Haliç durağında inince şu manzarayla karşılaşmak. Evet her gördüğümde gözleri iki kırmızı kalp şeklinde parlayan o smiley gibi oluyor yüzümdeki ifade.


Bu sezonun ikinci İkinciKat oyunu olarak Üst Kattaki Terörist'i izledik. İlki için bakınız . Emrah Serbes'in hikayesinden tiyatroya uyarlayan isim elbette yine Sami Berat Marçalı. Hikaye nefis, oyuncular rollerine bu kadar mı cuk oturur. Küçük Faşo Nurettin'i canlandıran Denizhan Akbaba kadar başarılı bir çocuk oyuncu henüz görmedim sanırım. Karadenizli annesi rolünde Banu Çiçek Barutçugil ve üst kata taşınan Kürt kökenli üniversite öğrencisi Bedir Bedir de çok doğal bir oyunculuk sergilediler. Oyunun konusu ve diğer bilgilere aşağıda gördüğünüz broşür fotoğrafından ulaşabilirsiniz. Çok güleceğiniz, bazen kızacağınız, çok duygulanacağınız, bir ara Andımız'ı okuyacağınız, başka bir ara ütüyle duygusal bağlar kurmanın nasıl bir şey olduğunu anlayacağınız çok güzel bir oyun bu. ;) Mutlaka izleyin. Gidiş-dönüşü de metroyla yapın, olur mu? Gişe tel: 0 544 527 25 69 (0544KARAKÖY) / 0545 462 45 28 (05İKİNCİKAT)  


Son okuduğum kitap da Oya Baydar'ın Yetim Kalacak Küçük Şeyler'i oldu. İçindeki birer, ikişer, hadi en fazla üçer sayfalık hikayeler insanın hafızasında yer eden anları anlatıyor. Oya Baydar'ın romanlarını okumayı çok seviyor olsam da bu anların kısa hikayelerini okurken de keyif aldım diyebilirim.


Kitaptan bir alıntı:
"Alışkanlığın kanıksanmış gri huzuru... Alışkanlıklardan boğuluyorum, alışkanlıkları yitirmekten korkuyorum... Odadan, yataktan, kediden, adamdan boğuluyorum; odayı, yatağı, kediyi, adamı yitirmekten korkuyorum... Kedimsi bir mutluluk, kadınca bir boğuntu."
Görselde ellerimin ojeli ve yüzüklü olduğu güzide anlardan birini kullandım. Zira alışmayan parmakta yüzük durmuyormuş! İlk eklem yüzüğü denememde her gittiğim yerde yüzük düşürdüğüm şu günlerde Hansel&Gretel'i sıkça yad ediyorum. :P Neyse ki Teşvikiye'deki pasajın sağdan ikinci dükkanı sağ olsun, düşen yüzükler evlat acısı tadında insanın içine oturacak cinsten değiller.;) Yine de kalan sağlar en azından fotoğraflarda yaşamaya devam etsinler istedim. 

4 yorum:

parıldayan çiçek dedi ki...

Tiyatro festivalinde benim görevli olduğum salonda izledim oyunu. Çok sevdim. Çocuk oyuncunun başarısı çok güzeldi. Oya Baydar'ın kitaplarını severim. Sıcak külleri kaldı ve devamı olan erguvan kapısı .On iki eylülü anlatan güzel tasvirlerin olduğu kitap.Sevgiyle kalın.

Imge dedi ki...

parıldayan çiçek,

İkinci Kat'ın bir tek Poz kaldı izlemediğim bu sezon. Onu da en kısa zamanda görmeyi planlıyorum.

Oya Baydar kitaplarına bayılırım bende, ama bu seferki diğerlerinden çok farklı. Yine güzel ama romanlarını tercih ederim.

Sevgilerimle.

Füsun T. dedi ki...

Bu yıl hiç bir oyuna gidemedim henüz :( çok tembelim :(

Imge dedi ki...

Aa niye öyle oldu Füsuncum? Ama olsun, zararın neresinden dönsen kardır, hadi al eline telefonu, seç oyununu, önümüzdeki haftalara bir bilet kap şimdiden. ;)

Sevgiler.